Σολ Γαλλία Τσάμικο

by Σάτυροι - Satyrs

/
  • Streaming + Download

    Includes high-quality download in MP3, FLAC and more. Paying supporters also get unlimited streaming via the free Bandcamp app.

      name your price

     

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.

about

ΣΟΛ ΓΑΛΛΙΑ ΤΣΑΜΙΚΟ

Το album που δεν κρατάτε στα χέρια σας ηχογραφήθηκε στο studio Gizzmo με ηχολήπτη τον Δημήτρη Δρακόπουλο (ο οποίος επίσης επιμελήθηκε τη μίξη και το mastering)
από το Νοέμβριο του 2012 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013. Οχταμηνίτικο βγήκε!
Ξεκίνησε να κυκλοφορεί ηλεκτρονικά στις 6 Ιουλίου, ανήμερα το Αγίου Σατύρου και μπορεί όποιος θέλει να το κατεβάσει δωρεάν. Υπο μορφή cd κυκλοφορεί χέρι με χέρι. Η σειρά των τραγουδιών είναι αλφαβητική!
Η αρχική σύνθεση των τραγουδιών ανήκει σε μέλη των Σατύρων. Η τελική μορφή, η ενορχήστρωση και η παραγωγή ανήκει σε όλο το συγκρότημα. Οι στίχοι προέρχονται κατα κύριο λόγο από έλληνες ποιητές του 19ου αιώνα και όχι μόνο.
Την εκτέλεση των ασμάτων (στα 6 μέτρα) ανέλαβαν οι Σάτυροι:

*Ζεύξιππος Μερμίγκης: Σοπράνο & άλτο σαξόφωνο, φλάουτο, φυσαρμόνικα, νέυ, μπαγλαμά, γιουκαλίλι, τραγούδι & φωνητικά (4,6,10)
*Λύσιππος Μιχαηλίδης: Ηλεκτρικές & ακουστικές κιθάρες, τραγούδι (1,3,5,6,9), φωνητικά (6,8,10)
*Γιώργος, κύριος (ο): Τύμπανα, πεθερά (6)
*Δρ. Jorje: Πλήκτρα, synth, μελλόντικα
*Αstrabόγιανος: Ηλεκτρικό μπάσσο
*Αγγελική Παιδίσκη: Τραγούδι, φωνητικά

1. Αλήτης (μουσική Κώστας Μιχαηλίδης, ποίηση Τεύκρος Ανθίας) Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στη συλλογή "Τα σφυρίγματα του αλήτη" (1929) με τίτλο "Επίλογος". Τεύκρος Ανθίας είναι ένα από τα πολλά ψευδώνυμα που χρησιμοποίησε ο Κύπριος ποιητής Ανδρέας Παύλος Χατζημηνάς (1903-1968).

2. Αναπνοή (μουσική Κώστας Μιχαηλίδης, στίχοι Μιχάλης Σταυράκης) Ο στιχουργός γεννήθηκε στην Κρήτη το 1982. Ζεί και βασιλεύει ασκώντας το μορότερον των επαγγελμάτων ως διδάσκαλος!

3. Βαλσάκι [Τα δώρα του τραγουδιστή] (μουσική Κώστας Μιχαηλίδης, ποίηση Γεώργιος Τσοκόπουλος) Ο Γεώργιος Τσοκόπουλος (1871-1923) υπήρξε δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και πεζογράφος. Κάποια ποιήματά του είδαν το φως της δημοσιότητας σποραδικά σε
περιοδικές εκδόσεις της εποχής.

4. Γόπες [του ουρανού] (μουσική Γιάνος Strab & Γιώργος Τακούδης, στίχοι Ναούμ Θεοδοσιάδης) Ο στιχουργός γεννήθηκε τον αιώνα που μας πέρασε στην Πεντάπολη Σερρών και ζεί (και φυσικά βασιλεύει) στα Τρίκαλα. Είναι συγγραφέας των βιβλίων "Μάγισσες", "Ξωτικά", "Δράκοι και μονόκεροι", "Τόλκιν". Έχει μεταφράσει πολλά έργα και έχει τιμηθεί με το πρώτο βραβείο διηγήματος από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (ΠΕΛ) για το διήγημα του "Γρήγορες σαν τον άνεμο".

5. Θερμαστής (μουσική Γιάννης Μερμίγκης & Κώστας Μιχαηλίδης, ποίηση Γιάννης Σκαρίμπας) Ο ορισμός της λέξης ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ άκουγε στο όνομα Γιάννης Σκαρίμπας (1893-1984). Το απόσπασμα που ηχεί στην εισαγωγή δεν είναι άλλο από τον "Θερμαστή" του Γιώργου Μπάτη που φωνογραφήθηκε το 1934.

6. Η μάνα η Φόνισσα (μουσική Κλέαρχος Χαλούλος, στίχοι Δημοτικό) Συνθέτης του τραγουδιού είναι ο αρχικός μπασίστας του συγκροτήματος. Scratches έπαιξε ο Δημήτρης Δρακόπουλος.

7. Νομοσχέδιο (μουσική Κλέαρχος Χαλούλος, ποίηση Γεώργιος Σουρής) Το ποίημα δημοσιεύτηκε το Μάιο του 1886 στην εφημερίδα "Ο Ρωμηός" που εξέδιδε ο ποιητής (1853-1919). Αναφέρεται σε νομοσχέδιο που υπέβαλε την εποχή αυτή ο Χ. Τρικούπης ωστε να περιορίσει τον αριθμό των βουλευτών ανά ευρεία νομαρχιακή εκλογική περιφέρεια με σκοπό να μειωθούν οι ρουσφετολόγοι
βουλευτές που βασίζονταν στις ψήφους των στενών ορίων της επαρχίας τους.

8. Ομίχλη (μουσική Κώστας Μιχαηλίδης, ποίηση Κωνσταντίνος Χατζόπουλος) Το ποίημα ανήκει στην τελευταία συλλογή του ποιητή (1868-1920) "Βραδινοί Θρύλοι" του 1920 με τίτλο "Ο θρύλος της ομίχλης". Η σειρά των στίχων έχει αλλαχτεί σε κάποια σημεία ώστε να προσαρμόζεται στις ανάγκες της σύνθεσης. Ας μας συγχωρήσει ο ποιητής από εκεί που βρίσκεται!

9. Τσέλιγκας (μουσική Κώστας Μιχαηλίδης, ποίηση Κώστας Κρυστάλλης) Ο ποιητής (1868-1894) γεννήθηκε στο Συρράκο των Ιωαννίνων με το επίθετο Κρουστάλλης. Το άλλαξε αφού κατέβηκε στην Αθήνα διωκόμενος από τους Τούρκους. Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στη συλλογή "Ο τραγουδιστής του χωριού και της στάνης" [1893] με τίτλο "Ήθελα να 'μουν τσέλιγκας". Ο ποιητής πέθανε στα Ιωάννινα από φυματίωση. Ήταν μόλις 24 ετών.

10. Φρενοκομείο (μουσική Κώστας Μιχαηλίδης, ποίηση Γεώργιος Σουρής) Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα που εξέδιδε ο ποιητής το 1884, σχολιάζοντας με αυτό τον τρόπο τη δωρεά του Χιώτη Ζωρζή ΔρομοΚαΐτη για τη δημιουργία του πρώτου τρελοκομείου στην Ελλάδα. Η μουσική του ρεφρέν ανήκει στο παραδοσιακό νησιώτικο "Ντάρι ντάρι", ενώ σαφείς είναι οι αναφορές στο Phantom of the Opera του Andrew Lloyd Webber. Η φράση από τις "Περασμένες μου αγάπες" του Μανώλη Χιώτη ηχεί μάλλον συνειρμικά!

11. Φρόσω (μουσική Γιάννης Μερμίγκης)

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ!

credits

released July 6, 2013

tags

license

all rights reserved

about

Σάτυροι - Satyrs Athens, Greece

Οι Σάτυροι είναι κάτι κατσικοπόδαροι με κέρατα και μακρουλά όργανα (φλάουτα, κιθάρες, σαξόφωνα...) που από το 2007 πιάνουν καί τραγουδάνε κάτι ακατάληπτες ιστορίες για δράκουλες σε θρακιώτικους δρόμους, ροκ τσιφτετέλια και βιενέζικα walz.

Το 2013 κυκλοφόρησαν ένα δίσκο στις γύρω ενορίες και τον είπαν Σολ Γαλλία Τσάμικο

και το 2017 έναν δεύτερο και τον λένε Ιστορίες Τρόμου.
... more

contact / help

Contact Σάτυροι - Satyrs

Streaming and
Download help

Track Name: Αλήτης (The bum)
Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
πο ’κανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

Δεν έχεις δάκρυα να θρηνείς, ούτε κουράγιο να πονείς,
ούτε κραυγές υστερικές να βγάνεις πέρα ως πέρα.
Είσ’ ένα κύμα σιωπηλό μιας τρικυμίας παντοτεινής,
Που γαληνεύει ανήσυχα στην ήσυχη εσπέρα.

Κι όταν θα βρεις το λυτρωμό σ’ ένα παγκάκι ξαπλωτός,
Και θα σιγήσει ο σίφουνας κι η θύελλα της ζωής σου,
Αλήτη, δε θα πεις ποτέ πως ήσουν κουρασμένος,
Απ’ τον αγώνα το σκληρό της άρρυθμης ψυχής σου.

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.
Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι αλήτη!
Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,
πο ’κανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.
Track Name: Αναπνοή (Breath)
Στα όνειρά σου δε ζητώ
νά 'ρχομαι κάθε απόβραδο όταν κοιμάσαι.
Θέλω μονάχα στα κρυφά
όταν γελάς καμιά φορά να με θυμάσαι.

Δε λέω ποτέ πως είναι αργά, με καίει πάντα αυτή η φωτιά
μα τώρα σβήνω.
Την τελευταία μας στιγμή υπάρχει μιά αναπνοή
και στην αφήνω.
Track Name: Βαλσάκι (Τα δώρα του τραγουδιστή) [The singer's gifts]
-Θέλεις χρυσελεφάντινο θρόνο ψηλό να χτίσω
κι απάνω να σε στήσω βασίλισσα σωστή;
-Δε θέλω θρόνο ψεύτικο, πλάσμα του λογισμού σου,
εμένα φτάνει ο νούς σου τρελλέ τραγουδιστή.

-Θέλεις τα αστέρια του ουρανού να ρίξω στην ποδιά σου
κι έτσι με μιά ματιά σου ο κόσμος να σειστεί;
-Με φτάνουνε τα μάτια σου που σ' άλλους κόσμους βλέπουν
τ' άστρα, αυτά μου πρέπουν γλυκέ τραγουδιστή

-Θέλεις να φέρω απ τα βουνά το πιό παρθένο μυρο,
να στο σκορπίσω γύρω η γή να μυριστεί;
-Εγώ θέλω το άρωμα οπου σκορπάει η καρδιά σου,
δώσ μου τη και ξενοιάσου καλέ τραγουδιστή.

Και δίνει ο νέος τα μάτια του, το νού του, την καρδιά του
να πάρει η δέσποινά του ώς που να χορταστεί.
Τυφλός , χωρίς καρδιά και νού κυλάει στα πόδια εκείνης
-Αχ, τώρα τί θα γίνεις φτωχέ τραγουδιστή;
Track Name: Γόπες (του ουρανού) [Cigarette butts]
Άλλη μιά μέρα χαρακιά σ ένα ντουβάρι
μές στα χαλάσματα και γύρω σκοτεινιά.
Κι όσα χωράει το ξερό μου το κεφάλι
σα το νεράκι να κυλάνε μακρυά.

Καπνίζω γόπες του ουρανού που μου πετάξαν
για να νομίζω πως καπνίζω ουρανό.
Και στον καπνό τους το φαρμάκι τους μου στάξαν
για να ονειρεύομαι αυτά που δε μπορώ.

Αυτός ο κλοσμος που χωράει μες στο κεφάλι
είν ένα ψέμα που πληρώνεις το πρωί.
Όταν ξυπνάς μέσα στο μαύρο σου το χάλι
και περιμένεις το σκοτάδι για να ρθεί.
Track Name: Θερμαστής (The boiler man)
Εφ’ ω ετάχτηκ’ έκαστος –καθείς στο επάγγελμά του,
Σταφύλια κάνουν το κρασί κι ο Απρίλης τους λελέδες.
Και το βαπόρι (που όλο πάει και πάει –είν’ η δουλειά του)
κάνει στην μπάντα του –πουλιά- να πέτουν οι μηλαίδες.

Και κάτω συ –ένας Σατανάς με τρίαινα! Στις λάβες
καυτά στις φούχτες σου πηδάς τα γράδα του τριγύρου
κι ή τεθλασμένες αστραπών ξερνάς ή σπίθες μπλάβες,
με νωτιαίο σου μυελό –μιαν στήλην υδραργύρου…

Κάνει κανείς ό,τι του πάει. Κάνει η φωτιά τη στάχτη.
Σονέττα ο Κανελλόπουλος κι εσύ τα βάσανά σου.
Και στην καρδιά σου θερμαστή (καθείς εφ’ ω ετάχτη)
αυτήν σου την ηλεκτρικήν να μπήχτεις τρίαινά σου…
Track Name: Η μάνα η φόνισσα (Mother murdered)
Ο Ανδρόνικος εκίνησε να πάει λαφοκυνήγι,
εκίνησε κι ο Κωσταντής στο δάσκαλο να πάει,
το καλαμάρι αστόχησε, γυρίζει να το πάρει.
Βρίσκει την πόρτα νανοιχτή, την πόρτα νανοιγμένη,
βρίσκει τη μάνα του αγκαλιά με ξένο παλληκάρι.
"Ας είναι ας είναι, μάνα μου, κι α δε σ' ομολογήσω,
κι α δεν το πω τ' αφέντη μου, ν' αδικοθανατίσω.
Τι είδες, μωρέ, και τι θα πεις, και τι θα μολογήσεις;
Καλό είδα γω, καλό θα ειπώ, καλό θα μολογήσω,
κακό είδα γω, κακό θα ειπώ, κακό θα μολογήσω."
Και με το μόσκο το πλανά και με το λεφτοκάρυα,
και στο κελάρι το μπασε και σαν τ' αρνί το σφάζει,
σα μακελάρης φυσικός του βγάζει το συκώτι.
Σ εννιά νερά το ξέπλυνε και ξεπλυμούς δεν είχε,
και πάλε το ξανάπλυνε και πάλι ναίμα στάζει,
και στο τηγάνι το βαλε για να το τηγανίσει.

Και να σου κι ο Ανδρόνικος στους κάμπους καβαλάρης,
βροντομαχούν τα ρούχα του και λάμπουν τ' άρματά του,
φέρνει τα `λάφια ζωντανά, τα `γρίμια μερωμένα,
φέρνει κι ένα αλαφόπουλο, του Κωσταντη παιχνίδι.
Κοντοκρατεί το μαύρο του και τήνε χαιρετάει.
"Γεια σου, χαρά σου, ποθητή, και πού ναι ο Κωσταντής μας;
Τον έλουσα, τον άλλαξα, και στο σκολειό τον πήγα."
Φτερνιά δίνει τ' αλόγου του και στο σκολειό πηγαίνει.
"Δάσκαλε, πού ναι ο Κωσταντής και πού είναι το παιδί μου;
Δυο μέρες έχω να το ιδώ και τρεις να το διαβάσω."
Φτερνιά δίνει τ' αλόγου του, `ς το σπίτι του πηγαίνει.
"Γυναίκα, που είναι ο Κωσταντής και που είναι το παιδί μας;
Στης πεθεράς μου το στειλα, κι όπου κι αν είναι θά `ρθει."
Φτερνιά δίνει τ' αλόγου του, στης μάνας του πηγαίνει.
"Μάνα μου, που είναι ό Κωσταντης και που είναι το παιδί μου;
Έχω δυο μέρες να το ιδώ και τρεις να το φιλήσω,
κι α δεν το ιδώ ως το βραδύ θε νά παραλοήσω."
Φτερνιά δίνει τ' αλόγου του στο σπίτι του πηγαίνει.
"Σκύλα, και πού είν' ο Κωσταντης, ο μικροκωσταντϊνος;
Κάπου παγνίδι νεύρηκε και θελά παιγνιδίζει.
Γυναίκα, βάλε μου να φάω, να φάω να γεματίσω,
να πάρω δίπλα τα βουνά, δίπλα τα καταράχια,
να πάω να βρω τον Κωσταντή, το φύτρο της καρδιάς μου."

Το συκωτάκι τού βαλε σ' ένα ασημένιο πιάτο.
Πρώτη μπουκιά νοπού βαλε το συκωτάκι πήρε,
το συκωτάκι μίλησε, το συκωτάκι λέει.
"Αν είσαι σκύλος, φάε με, κι Οβριός άπέταξέ με,
κι αν είσαι κι ο πατέρας μου, σκύψε και φίλησε με."
Και τη μπουκιά του απέλυσε, τριγύρω του κοιτάει,
εβούρκωσε η καρδούλα του, εμαύρισε το φως του,
τα δάκρυα τρέξαν ποταμός, κι έκόντεψε να πέσει.
Μα ναντρεϊώθη κι έσυρε το δαμασκί σπαθί του,
και στο λαιμό της το βαλε, της κόβει το κεφάλι,
λιανά λιανά την έκοψε, στον ήλιο την απλώνει,
κι από τον ήλιο στο σακί, κι απ' το σακί στο μύλο.
Κι ο μύλος εξεράλεθε κι η φτερωτή ετραγούδα.
"Άλεθε, μύλο μου, άλεθε κακής κούρβας κεφάλι,
κάνε τ' αλεύρια κόκκινα και την πασπάλη μαύρη,
για νά ρχουνται οι γραμματικοί να παίρνουν για μελάνι,
για νά ρχουνται κι οι όμορφες να παίρνουν κοκκινάδι."
Track Name: Νομοσχέδιο (Draft law)
Ζητούν λοιπόν το σύνταγμα να καταργήσουν τώρα;
γαυγίζουν εκ του βήματος ολίγοι βουληφούροι,
εις εμφυλίους σπαραγμούς να ευρεθεί κι’ η χώρα
και του χρυσού Συντάγματος ν’ ανατραπούν οι όροι;
Είναι προδότης αληθής εκείνος που τολμήσει
τα νέα νομοσχέδια εν γνώσει να ψηφίσει.

Φρίξον και σύ του σεβαστού Κοινοβουλίου στέγη,
διότι έφθασε φρικτή και αποφράς ημέρα. . .
ακούς εκεί! κατά νομούς ο κόσμος να εκλέγει
τον προσφιλή του βουλευτήν, του έθνους τον πατέρα ;
Ακούς εκεί να σμικρυνθεί των βουλευτών το πλήθος ;
και τίνος νους δεν φρικιά και δεν βογγά το στήθος ;

Κ’ έχουν τωόντι δίκαιον οι φίλοι πατριώται,
διότι, αν δεν ψηφισθούν, και τι θα γίνουν τότε;
χωρίς προσόδους δι’ αυτούς θα φεύγει κάθε χρόνος,
κλειστή θα μένει γι’ αυτούς η θύρα του νυμφώνος,
θα χάσουν έτσι δωρεάν το τρώγειν και το πίνειν,
το σέβας, την υπόληψιν και την εμπιστοσύνην.

Ας σηκωθεί και ο λαός με πάταγον και κρότον
κι’ ας πετσοκόβεται κι’ αυτός υπέρ των καθεστώτων.
Αλλ’ όμως αν εγνώριζε γιατί καμπόσα φρούτα
φωνάζουν για το Σύνταγμα στο βήμα και στους δρόμους
ευθύς θα εσηκώνετο να ρίξει μες τη βούτα
κι’ αυτούς και το πολίτευμα και τους κειμένους νόμους.

Και αν δεν γίνουν βουλευταί, τι διάβολο θα κάνουν,
και πως λοιπόν τα προς το ζην κι’ αυτοί θ’ απολαμβάνουν;
Μπορεί εκείνος που ανήρ υπήρξε βουληφόρος
που έδερνε και ύβριζε κι’ εκλώτσα παραφόρως
και στο σκαμνί του σαν πασσάς ετέντωνε τα πόδια
να πάει τώρα ο πτωχός να ζευγαρώνει βώδια;
Track Name: Τσέλιγκας (The Shepherd)
Ήθελα να ’μουν τσέλιγκας, να ’μουν κι ένας σκουτέρης,
να πάω να ζήσω στο μαντρί, στην ερημιά, στα δάσα,
να ’χω κοπάδι πρόβατα, να ’χω κοπάδι γίδια,
κι ένα σωρό μαντρόσκυλα, να ’χω και βοσκοτόπια

Το καλοκαίρι στα βουνά και τον χειμώ στους κάμπους.
Να `χω από πάλιουραν βορό και στρούγκα από ροδάμι,
να `χω και σε ψηλήν κορφή καλύβα από ρουπάκια,
να `χω με τα βοσκόπουλα σε κάθε σκάρον γλέντι,

Να `χω φλογέρα να λαλώ, ν’ αντιλαλούν οι κάμποι,
να `χω και κόρην όμορφη στεφανωτή μου να `χω,
να μου βοηθάει στο σάλαγο, να μου βοηθάει στα γρέκια,
κι όντας θα τα σταλίζουμε τα δειλινά στους ίσκιους,

Στης ρεματιάς τη χλωρασιά, μαζί της να πλαγιάζω,
να με κοιμίζει με φιλιά στους δροσερούς της κόρφους.
Track Name: Φρενοκομείο (Madhouse)
Ὢ Ἑορτὴ τῶν Ἑορτῶν... Ὢ εὐτυχὴς ἡμέρα!
Ὤ! τώρα πρέπει ὁ καθεὶς τοῦ Ἄστεως πολίτης
νὰ βάλει στὸ μπαλκόνι τοῦ μιὰ κόκκινη παντιέρα
μὲ μιὰ χρυσὴν ἐπιγραφὴ «Ζωρζὴς Δρομοκαΐτης».
Ναί! τώρα πρέπει στολισμὸς μὲ δάφνες καὶ μυρσίνες,
ναί! τώρα πρέπουν κανονιές, φανάρια καὶ ρετσίνες.

Φρενοκομεῖο κτίζεται καὶ στὴ σοφὴν Ἑλλάδα!
ἄ! ὁ Θεὸς ἐφώτισε τὸν Χιώτη τὸν Ζωρζὴ
καὶ τώρα μέσα στοῦ Δαφνιοῦ τὴ τόση πρασινάδα
θὰ βρίσκουμε παρηγοριὰ κι ἡ μνήμη του θὰ ζεῖ.
Ὢ μέγα εὐεργέτημα τῶν εὐεργετημάτων!
Ὢ μόνον οἰκοδόμημα τῶν οἰκοδομημάτων!

Θέλει λαμπρὸν Μαυσώλειον αὐτὸς ὁ κληροδότης,
παιάνας κι ἀποθέωσιν εἰς τρίτους οὐρανούς!...
Εὑρέθη μὲς στοὺς Χιώτηδες, μὲ γνώση κι ἕνας Χιώτης,
κι ἐσκέφθη ὁ μεγάλος του καὶ πρακτικός του νοῦς
πῶς μέσα στὴν Ἑλλάδα μας ποὺ πλημμυροῦν τὰ φῶτα,
Φρενοκομεῖον ἔπρεπε νὰ γίνει πρῶτα-πρῶτα.